elektrownia

Awaria w czernnobylu 26 września 1977 roku, pierwszy blok elektrowni w Czarnobylu został przekazany do eksploatacji. Rok później w 1978, prężnie działał już drugi blok. Wszystko, co dotyczyło energii atomowej, trzymane było w największej tajemnicy, dlatego gdy doszło do pierwszej awarii, nie wiedzieli o niej nawet pracownicy elektrowni. Zaledwie po dziesięciu dniach uruchomienia drugiego bloku, pożar uszkodził kable sterownicze, co spowodowało natychmiastowe wyłączenie reaktora. Żadne informacje na ten temat nie dotarły do opinii publicznej. Operatorzy w Czarnobylu byli przekonani, że postępują zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Modyfikacje przeprowadzone na kilku reaktorach uzasadniono tym, że wcześniejsze konstrukcje nie były doskonałe. Kierownictwo wiedziało, że awarie mogą się zdarzyć oraz że może nastąpić groźne uwolnienie substancji promieniotwórczych w pobliżu elektrowni. Fakty te traktowano jednak jako mało prawdopodobne. W grudniu 1981 roku, uruchomiono trzeci reaktor. W trakcie jego rozruchu, zdarzyło się, że zawory doprowadzające wodę, przez nieuwagę zostały zamknięte. Nastąpiło częściowe przedostanie się substancji promieniotwórczych do budynku elektrowni a następnie na zewnątrz. Jesienią 1983 roku zaczęto wywierać nacisk by budowa czwartego reaktora została zakończona pod koniec roku. Czwarty reaktor przekazano o godzinie 11, 31 grudnia. Proces włączenia reaktora był w toku. Rozpoczęto obniżanie jego mocy, przy którym miało się odbyć doświadczenie. Poziom, który zakładano udało się osiągnąć 26 kwietnia, a wkrótce potem, pompa cyrkulacyjna została włączona do obiegu, w skutek, czego reaktywność zaczęła maleć, a moc spadać. Operatorzy usiłowali za pomocą ręcznej regulacji utrzymać właściwe ... Czernobyl Kiedy w pierwszych latach XX wieku odkryto, że w wyniku rozszczepienia jądra atomu powstają ogromne ilości energii cieplnej, zrozumiano że przemienić ją można w energię elektryczną. Możliwość ta stała się całkiem realna, gdy w zakładach Majak zaczął pracować reaktor. W 1949 roku Kurczatow zabiegał u Stalina o zgodę na zbudowanie w bezimiennym mieście, w okolicach Moskwy, eksperymentalnej elektrowni atomowej. Zdecydowano się na model reaktora chłodzonego wodą. Projekt zyskał aprobatę władz. Eksperymentalna elektrownia została wzniesiona, jako pierwsza na świecie 27 czerwca 1954 roku. Dyskusja na temat elektrowni koncentrowała się głównie na kosztach przedsięwzięcia, nie mówiono zaś o bezpieczeństwie. Chemiczne odpady promieniotwórcze, przechowywane były w odległości półtora kilometra od hal, w betonowych zbiornikach wyłożonych nierdzewna stalą. Kurczatow zmarł w przekonaniu, że większość prac została wykonana. Związek Radziecki nie tylko produkował już broń, lecz również rozwijał energetykę atomową. Spadkobiercą atomowego imperium został Anatolij Aleksandrow, dążył on do wybudowania reaktora niebotycznych rozmiarów, który zaspokoiłby potrzeby milionów ludzi. W końcu lat sześćdziesiątych okazało się, że zapotrzebowanie na energie nie zostanie pokryte bez zwiększenia produkcji w elektrowniach atomowych. Zamierzano, zatem zbudować elektrownie na Ukrainie. Na południu od Kijowa, rozciągały się obszary żyznego czarnoziemu, które dostarczały ziarna dla całej Rosji. Rozpoczęto, więc budowę gigantycznego reaktora, w samym sercu tego terenu, Czarnobylu. Rdzeń reaktora stanowił zestaw wielkich bloków grafitowych o masie 1850 ton. Rozmieszczono w nim 1661 kanałów ze stopu cyrkonu oraz kasety paliwowe. Kasety ...
Katalog podstron