powietrze

Prosto na równik. - Ekstremalne warunki pogodowe. Rano nad równikiem widać przejrzyste niebo. Po południu piękna pogoda przeobraża się w opady, a wieczorem znowu czyste niebo. Taka pogoda jest marzeniem meteorologa. Nie ma tu zbyt dużo pracy. Jedynym minusem tej przewidywalności jest olbrzymia ilość energii, która cały czas kumuluje się w skwarze i wilgoci. Tu, w dżungli rocznie spada ponad dwa metry wody, ale nawet parę centymetrów może uprzykrzyć życie podróżnikowi. Nie ważne, czy pada, czy nie; wszystko ciągle jest mokre. Aby nie dostać poważnych chorób skóry, trzeba odpowiednio się ubierać: na noc zakłada się suchą odzież, na dzień - wilgotną. To właśnie energia słońca sprawia, że niebo nad tym miejscem jest tak pochmurne. Ciepło poddrzewa ziemię, woda paruje z rozległych obszarów roślinnych i unosi się. Potem para wodna kondensuje się w niewielkie kropelki, z których powstają wielkie chmury. Krople zderzają się w nich i rosną, aż grawitacja ściągnie je na powierzchnię ziemi. Napędzana gorącem pogoda porusza się w ciągłym cyklu. To właśnie ciepło tworzy życie w całej jego różnorodności. Gdy upal dnia zanika cala wilgoć, którą odparowało słońce przenosi w nocy obfity deszcz lub coś jeszcze gorszego. Noc lubi przynosić burze. Po 12 godzinach słońca mokre i gorące powietrze wyzwala olbrzymie ilości energii, czego efektem jest burza. Przez jedną noc potężna burza potrafi zalać kilkucentymetrową warstwą wody, a dżunglę zmienić w drzazgi. Po deszczowej nocy dżungla może sprawić niedoświadczonym wędrowcom niemile niespodzianki. Mim ... Symulowanie cyklonów Wówczas nie byłem w stanie podążyć tym tropem, ale w ciągu ostatniego dziesięciolecia symulacje numeryczne i metody teledetekcji tak bardzo się rozwinęły, że wróciłem do pomysłu kontrolowania pogody na dużą skalę. Dzięki dofinansowaniu z Institute for Advanced Concepts NASA razem ze współpracownikami z Atmospheric and Environmental Research (AER) firmy doradztwa badawczorozwojowego opracowujemy szczegółowe modele numeryczne cyklonów, próbując znaleźć możliwe do realizacji sposoby oddziaływania. Najpierw modelujemy ewolucję rzeczywistych cyklonów, po czym testujemy ich reakcje na różne działania. NAWET NAJLEPSZE MODELE prognozujące pogodę pozostawiają dużo do życzenia pod względem trafności przewidywań, ale przy odrobinie wysiłku da się za ich pomocą symulować cyklony. Działanie tych modeli polega na symulowaniu złożonego procesu ewolucji cyklonu przez obliczanie jego przybliżonych parametrów w krótkich, równych odstępach czasu. Numeryczne prognozowanie pogody opiera się na zasadach zachowania masy, energii, pędu i ilości wody w atmosferze. W ośrodku płynnym, jakim jest powietrze, wszystkie te czynniki są w prosty sposób powiązane ze sobą przez ruch cyklonu. Jednak w pobliżu granic układu wszystko się komplikuje. Na przykład przy powierzchni morza atmosfera może zyskiwać lub tracić masę, energię, pęd lub wodę. Nasze eksperymenty uwzględniają te procesy. Naukowcy zajmujący się modelowaniem definiują stan atmosfery jako komplet wszystkich możliwych do zmierzenia wielkości fizycznych, w tym temperatury, ciśnienia, wilgotności względnej oraz kierunku i prędkości wiatru. Parametry te przekładają się bezpośrednio na podstawowe zmienne fizyczne, którymi posługuje się model numeryczny. W większości modeli pogodowych ...
Katalog podstron