Badania etnograficzne

Turystyka Wincenty Pol początkowo zajmował się etnografią w sposób właściwy romantycznym badaniom terenowym – zbierał materiały, będące swoistą pieśną gminną. Znamion naukowości takie odkrycia miały niewiele, były to bardziej literackie, niż poparte dowodami dzieła. W pracy jednej ze swoich prac poeta opisuje w kolejnych rozdziałach. Zajmuje się w nich sposobem życia i zarobkowania pewnych grup etnicznych, nauką, ludowymi wierzeniami, obyczajami. Rozdział o Hucułach traktuje o pracy, pożywieniu, architekturze, strojach, religii, etyce i języku tej grupy etnicznej. W jeszcze innej swojej pracy Wincenty Pol podejmuje tematykę związaną z krainami geograficznymi, mieszkańcami Puszczy Białej, gospodarką, budownictwem, pracą i zwyczajami mieszkańców regionu mazowieckiego. Oczywiście te badania nie mają nic wspólnego z dzisiejszymi dokonaniami etnologów. Jest to raczej rozdzaj ciekawostki, dokonania Pola w dziedzinie etnografii nie mają dzisiaj większego znaczenia. Przez dzisiejszych naukowców odkrycia etnograficzne poety są uznawane za najmniej naukowe ze wszystkich prowadzonych przez niego badań z dziedziny geografii. Ważne jest jednak to, że poeta przynajmniej próbował dociec przyczyny wielu zjawisk etnologicznych. Nie we wszystkim można być przecież mistrzem a etnografia była dziedziną, w której nasz pisarz czuł się zdecydowanie niepewnie.

Znaczenie odkryć poety

Wincenty Pol był prekursorem i, co ważne, propagatorem, nie tylko naukowych zmagań z szeroko rozumianą naturą geograficzną – jego liczne wycieczki po, nierzadko dziewiczych obszarach krain polskich, czynią go dziś swego rodzaju patronem krajoznawstwa i turystyki. W dziewiętnastym wieku miał swojego kompana. Miłośnik gór, piechur z zamiłowania i pisarz z powołania Seweryn Goszczyński kochał Tartry nie mniej niż lubelski literat, o czym może zaświadczyć jedna z jego słynych książek. Wyprawy Pola w wielu miejscach zaświadczone zostały pamiątkowymi przydrożnymi tabliczkami, wpisami do ksiąg pamiątkowych, wspomnieniami spisanymi przez poetę i jego przyjaciół. Dzięki tym zachowanym znakom odwiedzanych przez niego miejsc, można dziś narysować na mapie całkiem imponującą trasę. Można też z powodzeniem stwierdzić, że trasa zatytułowana Szlakiem Wincentego Pola nie byłaby mniej fascynująca niż ta, którą podążał jego starszy kolega – Adam Mickiewicz. Tropem wileńskiego poety, postaci już za życia legendarnej, podążały i podążają dziś zarówno samotni wędrowcy jak i zorganizowane, masowe wycieczki. Wincenty Pol wniósł duży i znaczący wkład do badań geografii dzisiejszej Polski, ale też Litwy i Ukrainy, dla których to krajów poeta aktywnie forsował nowe koncepcje krajoznawcze, dzieląc się cennymi obserwacjami i odkryciami z ówczesnymi i dzisiejszymi czytelnikami.


Tagi: praca, tekst, poeta
Katalog podstron